Czym jest stwardnienie rozsiane?


Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą chorobą zapalną istoty białej ośrodkowego układu nerwowego, powodującą uszkodzenie komórek nerwowych i komórek nerwowych, zwanych mieliną. W przeważającej części jest młody, a połowa przypadków prowadzi do niepełnosprawności z powodu nieodwracalnych uszkodzeń tkanek.


Objawy: oczopląs , wymioty , zawroty głowy , zaburzenia koordynacji ruchowej , zmęczenie , zaparcia , impotencja , zaburzenia koncentracji , podwójne widzenie , sztywność mięśniowa , równowaga , bolesne miesiączkowanie , zmniejszone libido , niewyraźne widzenie , upośledzenie pamięci krótkotrwałej , bałagan , nietrzymanie moczu , zapalenie nerwu wzrokowego , ruch oczu , osłabienie , powolna mowa


Występowanie stwardnienia rozsianego


2,5 miliona ludzi cierpi na tę stale rosnącą (postępującą) chorobę. Najczęstsze zaburzenie układu nerwowego u młodych dorosłych. Kobiety są nieco bardziej podatne na choroby, których pierwsze objawy najczęściej pojawiają się w wieku od 20 do 50 lat. Od równika po narożniki wzrasta częstotliwość występowania, a choroba osoby białej jest czymś. W Europie na tę chorobę cierpi około 5000 osób na 10 000 w Europie. Na Węgrzech liczba pacjentów ze stwardnieniem rozsianym wynosi 7-8000.


Przyczyny stwardnienia rozsianego


Dokładna przyczyna SM jest nieznana , prawdopodobnie z powodu kilku czynników. Na podstawie badań przeprowadzonych przez imigrantów - kiedy ustalono, że prawdopodobieństwo pojawienia się choroby u osób starszych między emigrantami a ich matkami oraz dziećmi w krajach goszczących - wpływ czynników środowiskowych wydaje się decydujący do 15 roku życia.


Stwardnienie rozsiane nie jest chorobą dziedziczną, chociaż prawdopodobne są predyspozycje rodzinne. W przypadku identycznych par bliźniaczych , brat pacjenta nie będzie miał 100, ale tylko 23-30% prawdopodobieństwo będzie również chore. Dzieci pediatryczne, w zależności od liczby członków rodziny, cierpią tylko z prawdopodobieństwem 3-5%, które jest wyższe niż rzędu 0,1% całkowitej populacji.


Zakłada się, że infekcje wirusowe będą zmieniać funkcjonowanie układu odpornościowego poprzez obracanie się przeciwko własnej mielinie. Nie myślą o konkretnym wirusie, ale o względnie rozpowszechnionym patogenie, który w pewnych okolicznościach powoduje problemy układu nerwowego. SM nie jest zakaźny.


Objawy stwardnienia rozsianego


Objawy, w zależności od tego, która część układu nerwowego wpływa na nerwy zapalne, mogą być bardzo różne.


Z problemów z oczami jedna czwarta pierwszych objawów zapalenia nerwu wzrokowego , niewyraźne widzenie, podwójne widzenie i niestety w większości uporczywe mimowolne szybkie ruchy gałek ocznych (oczopląs) są częstymi dolegliwościami.


Wśród problemów koordynacji ruchowej mogą pojawić się równowaga, niepewne chodzenie, zawroty głowy, ruchy bezwładne z kończynami i osłabienie nóg. Mięśnie mogą stać się sztywne i zagracone.


Istnieje poczucie percepcji, gdy pacjenci mają pieczenie, mrowienie i może również występować nieuzasadniony ból. Mowa zwalnia, staje się niepojęta, zmienia się rytm, mowa przełyka trudności.


Ogólnie przytłaczające zmęczenie, które jest całkowicie niezależne od aktywności fizycznej lub po prostu odprężenia, może sprawić, że pacjent nie będzie w stanie samodzielnie się opiekować i jest to jedna z najczęstszych dolegliwości.


Zaburzenia pisuarowe są powszechne, otyłość jelit jest znacznie mniej powszechna, raczej zaparcie jest przyczyną dolegliwości.


Życie seksualne staje się trudne z powodu impotencji, obniżonego libido i wrażliwości. Wśród zaburzeń psychicznych można wymienić pamięć krótkotrwałą i osłabienie zdolności koncentracji.


Jest to objaw choroby, który w trybie pilnym, z terminologią SM i pisaniem w shubach, prawdopodobnie spontanicznie leczy się lub staje się trwały. Na przykład zapalenie nerwu wzrokowego zwykle goi się, utworzony oczopląs jest w większości zatrzymany


Diagnoza stwardnienia rozsianego

Choroby nie można zdiagnozować z jednym objawem, ale tylko w połączeniu. We wczesnych stadiach choroby, nawet przy słabych objawach, nie można ustalić dokładnej diagnozy, tak jak postępuje choroba. W związku z tym lekarze powinni opracować i przekazać diagnozę, ponieważ nie wystarczą żadne badania ani badania. Po zapoznaniu się ze szczegółową historią następuje test neurologiczny, który uwzględnia funkcje neuronalne, takie jak ruchy gałek ocznych, koordynacja kończyn i różne odruchy.


Najważniejszym z badań, które dowodzą pochodzenia objawów, jest MRI . MRI (Rezonans Magnetyczny) to metoda diagnostyki obrazowej, która pomaga również wykryć ogniska zapalne, jeśli pacjent nie odczuwa żadnych objawów, nie ma żadnych objawów. Ponadto, pomiar zawartości alkoholu w punkcji lędźwiowej i pomiar prędkości przewodnictwa również zawierają ważne informacje. W tym ostatnim przypadku elektrody umieszcza się na głowie, aby zobaczyć, jak szybko efekty świetlne i dźwiękowe podążają za reakcjami mózgu, które mają. Przeciwciała z alkoholu (mózgu i płynu mózgowo-rdzeniowego) na SM można wykryć, ale mogą również wystąpić z inną chorobą, więc wynik testu nie jest decydujący sam w sobie.


Objawy klasyczne - takie jak objawy ze strony oczu - mogą przyspieszyć diagnozę, dlatego wskazane jest zwrócenie się do lekarzy specjalistów pracujących w ośrodkach okulistycznych i neurologicznych, którzy mogą poddawać się specjalnym badaniom w celu sprawdzenia podejrzanego o SM. Diagnoza neurologiczna wymaga co najmniej dwóch różnych zaburzeń czynnościowych (shubów) wpływających na dwa odrębne obszary układu nerwowego.


Az SM autoimmun-betegség, vagyis az immunrendszer a saját idegrendszer sejtjei ellen fordul.


SM autoimmunologiczna, czyli układ odpornościowy skierowany jest przeciwko komórkom twojego układu nerwowego.


Przebieg stwardnienia rozsianego


SM autoimmunologiczna , czyli układ odpornościowy skierowany jest przeciwko komórkom twojego układu nerwowego. Podczas choroby układ nerwowy jest w ciągłym stanie zapalnym. Najważniejszymi komórkami układu nerwowego są komórki tworzące neurony (neurony) i włókna nerwowe, które nazywane są komórkami glejowymi w ośrodkowym układzie nerwowym. Mielina, ta wysokotłuszczowa tkanka otaczająca neurony działa jak warstwa izolacyjna wokół przewodu elektrycznego, z tą różnicą, że nie jest ciągła. Izolowane miejsca są zmuszane do "przeskakiwania" przez sygnał elektryczny, który prowadzi przez błonę komórkową, powodując w ten sposób rękaw mieliny znacznie przyspieszyć stymulację. Szybka i dokładna transmisja sygnału jest warunkiem wstępnym precyzyjnych i szybkich skoordynowanych ruchów. W przypadku MS zdolność ta jest tracona, ponieważ w tym przypadku mielina umiera z powodu stanu zapalnego, a bóle goją się. W imię tej choroby, stwardnienie jest twardnieniem po łacinie. Zapalenia i blizny można wykryć w układzie nerwowym w wielu miejscach jednocześnie, wskazując marker multipleksu.


Przebieg choroby, szybkość procesu nie może być dokładnie przewidziana, z tego punktu widzenia decydujące są pierwsze pięć lat. Na rokowanie wpływa płeć i wiek pacjenta, gdy pojawiają się pierwsze objawy. Istnieje wiele odmian od łagodnej do choroby choroby po szybko pogarszającą się i upośledzającą formę. Dyskryminacja niektórych postaci choroby ma kluczowe znaczenie w kontekście leczenia: niektóre leki są skuteczne tylko dla każdego rodzaju, czasami nieskuteczne.


Pierwsza grupa należy do SM (RRSM) związanej z remisją nawrotów . Nazwa oznacza, że ​​od czasu do czasu dochodzi do pogorszenia stanu shub u pacjenta, po którym następuje całkowite lub częściowe wyleczenie i tylko stosunkowo łagodne objawy szczątkowe. Większość SM zaczyna się zwykle w tej formie, średnio jeden shub rocznie. Ta forma zawiera łagodną wersję SM, która nie występuje po pierwszych dwóch ujęciach, a objawy pozostają niskie przez długi czas od 15 do 20 lat. Pacjenci ci nie są dotknięci ich ciężkością, praktycznie normalnym, aktywnym życiem. Niestety, ta forma może być bezpiecznie odizolowana dopiero po latach. 20% pacjentów jest tutaj.


Formę RRSM można przekształcić w pomocniczą prognostykę, gdy odzyskiwanie po kuracji jest zawsze częściowe i ostatecznie nie oczekuje się poprawy, a raczej spowolnienie pogorszenia jest typowe. W tej formie 40% dotkniętych osób.


Pierwotnie postępujący (pierwotny postępujący SM = PPSM) charakteryzuje się pogorszeniem funkcji neurologicznych bez shubów. Ogólnie rzecz biorąc, w starszym wieku choroba występuje w gorszym rokowaniu, które prawdopodobnie odbiegnie od innych postaci w jej patologii. Ta wersja dotyczy 15-20% pacjentów.


Po diagnozie 10% pacjentów będzie poważnie niepełnosprawnych w ciągu pięciu lat. Niestety, choroba prowadzi do niepełnosprawności , ale nie do zgonu. Oczekiwana długość życia nie ulega znacznemu wpływowi, im więcej problemów pogarsza jakość życia.


Leczenie stwardnienia rozsianego


Niestety, dzisiaj nie mamy terapii leczenia chorób. Różne sposoby leczenia mają na celu powstrzymanie pogorszenia i poprawę jakości życia.


20-letnia historia leków steroidowych ma wpływ na regenerację w przypadku spontanicznego wyleczenia ognisk zapalnych. Ze względu na poważne działania niepożądane związane z jego ciągłym stosowaniem, jest podawany tylko w okresach choroby określonych przez shub (znany również jako zaostrzenia). Jeśli nie można wykazać stanu zapalnego, zaleca się poprawę stanu pacjenta poprzez unikanie nadmiernych efektów ubocznych z powodu suplementów witaminowych.


Współczesne modulatory immunologiczne wpływające na funkcję układu odpornościowego w krótkoterminowych, podwójnie zaślepionych badaniach, gdy ani pacjent, ani lekarz nie wiedzą, kto otrzymuje lek i który jest tylko placebo, mogą wykazać, że liczba shubów i nasilenie choroby wynosi około 30%. Może to w praktyce oznaczać długoterminową redukcję o 70%.


Jak dotąd wiemy z interferonów , octanu glatirameru , IgG i azatiopryny , że wpływają one na aktywność choroby poprzez układ odpornościowy. Ich dokładny mechanizm działania jest nieznany. Środki te są skuteczne w remisji SM i mogą być podawane w dłuższym okresie z powodu ich stosunkowo niewielkich skutków ubocznych. Miejsce wstrzyknięcia może być związane z zaczerwienieniem lub łagodnymi influenzae. Na Węgrzech OEP obsługuje 100% tych produktów z osobnej ramki.


Oprócz leków, regularna fizyczna i psychoterapia może pomóc pacjentowi. Zespół specjalistów w specjalnych ośrodkach neurologicznych stale pomaga dotkniętym chorobą czasu diagnozy pokonać różne problemy zdrowotne i związane ze stylem życia, które się pojawiają. Inne objawy spowodowane przez SM mogą być również leczone, w zależności od stanu pacjenta, w tym środki zwiotczające mięśnie, leki przeciwbólowe , leki przeciwdepresyjne i suplementy zaburzeń seksualnych.


Przydatne informacje

Ćwiczenia fizyczne są ważne i korzystne, ponieważ jest to przydatne dla lekarza i kompetentnego fizjoterapeuty, aby to zrobić i do programu ćwiczeń. Lekkie, umiarkowanie obciążone sporty, wszystkie ćwiczenia fizyczne, które można wykonać łatwo i dobrze z pacjentem mogą być zalecane. Możesz przyjść do jazdy konnej, pływania, łagodnej gimnastyki kondycyjnej.


Jeśli chodzi o pary małżeńskie, kwestia seksualności, która budzi niepokój i może być przedmiotem dyskusji, może być kluczową kwestią. Przydatna jest pomoc specjalisty i specjalisty psychologa .


SM to stan, który wpływa na codzienne życie i wymaga poczucia oczekiwania w życiu rodzinnym i zawodowym. Rodzicielstwo jest możliwe, ale ważne jest również, aby w ciągu następnych 15 do 20 lat, które są niezbędne do wychowania dziecka, istnieje jakakolwiek pomoc w pogarszaniu się choroby. Mówiliśmy o dziedziczeniu. Niektóre terapie mogą wpływać na płód, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy omówić leczenie z lekarzem. Ciąża nie wpływa istotnie na stan, prawdopodobieństwo wzrostu shubów nieznacznie wzrasta w sześć miesięcy po porodzie.